Görme kaybı aslında gözlerden değil, beynin durumu olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara neden olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı düzenlenebilir. Beyin fonksiyonlarının bu tür hasarları görmeYeteneğini kaybetmesine sebep olabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz görüntüleri sadece beyne ileten kameralar gibidir. görme merkezimizde yer alan görsel bölümler, sembolleri işlemek için geliştirilmiştir. Biraz ağır kirli veya hasar bu süreci aksatabilir. Bu nedenle, beyin fonksiyonlarındaki bozukluk görüntüleri anlamlandırmayı zorluyor, görünüşteki kayıp gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç hastası olan kişiler, görme organları normal olsa da, beynin o bölgesinde oluşan etkilenmiş sebep bazı görme alanlarının kapanmasına yol açabilir. Beyin damarlarının bu alanlara ulaşımın engellenmesi görme alanının kısmen karanlık birbirine karışmış sebep olabilir. Böylece, gözlerin sağlıklı olup olmaması hiçbir önemi olmayan bir kişisel durum gelişebilir. Çoğu zaman uğranılan bu hasar, görüntüler kayıp ile zorlayıcı gelişebilir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı kayıpları, kazananların çeşitli riskleri beraberinde getirebilir. Kişiler, fark etmedikleri düşük görüntüleri sadece anlamayabilir kayarlar. İlginç olan ise, beynin bu duruma yapılan bozuklukları nedeniyle bir görme sahası eksikti olmasıdır. Örneğin, bir kişi saatteki yiyeceği sadece görebike kısmını tüketir. İşte bu en ilginç örneği, Anton Sendromu bilinen bir nörolojik vaka. Beyin hasarına genellikle çare bulunmamakla birlikte, hastaların görüneni kesin olduğunu düşüncesine zordur. Bu problem, dünyaya bakış kavrayışımızı etkinlik kazandırır.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda erken bozukluklar, var olmayan nesnelerin, görülebilen ve düzenli şekillerin görülmesine sebep meydana gelebilir. Bu hadise, psikolojik olmayan görüntülerin görünümleridir ve sıklıkla görme kaybı sonuçlarıyla kendini gösterir. Sinirsel yapılar harici kayıtsız sensör güdüsü almadığında, zihin belleklerini kullanmaya faaliyetler başlatır. Netice olarak, beyin bozuk alanı, eski hafıza veya rastgele üretilmiş sembolleriyle doldurur, duygulara gerçek olmayan kurgulanmış ortam sunabilir. Bireyler bu|bu|n] görüntüler sıklıkla yanlış olduğunu bilecekleri halde son derece korku ve şaşkınlık diyebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda görsel sanrı görünenleri sıkça psikolojik hastalıkla bağlantılı sayılmaz. İnme sonrası, Alzheimer veya şiddetli beyin rahatsızlıkları içerir. Charles Bonnet Sendromu, görsel algının kaybına bağlı ortaya çıkan reaktif beyin yaralanmasının beklenen. Görme alanındaki görülen nesnelerin gerçek olmadığını zihin ve düşünebilirler. Bu bağlamda, vizüel sorun görüntüleri gören bireylerin, zihinsel etiketler yerine, detaylı nörolojik tetkikleri yaptırmaları gerekmektedir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin geri kazanılması, hayati adımların atılmasını zorunludur. Hasta bireylerin erken kontrol edilmesi, sinir sisteminin esas sağ kalan nöronları desteklenerek kaybedilen yetileri tekrar öğrenmeye sağlayabilir. Verilen özelleştirilmiş göz hareketleri ve planlı rehabilitasyonlar, bireylerin kullanım alanlarını daha iyi kavramalarına olanak sağlar. Sonuçta rehabilitasyonlar, bireylerin sosyalleşmelerini dikkatle fark etmeyi edindirmesini destek verir, düşmelere koruyucu önlemler azalabilir. Rehabilitasyon süreci sayesinde, uygulayanlar birlikte bağımsız yaşamlarını başarılı olabilir.